Collecties
Sinds het midden van de 17e eeuw zijn er op de vindplaats van Alésia honderdduizenden archeologische voorwerpen ontdekt.
Tot 1958 stond de opgraving onder auspiciën van de Société des sciences de Semur en vervolgens tot 2001 onder die van de Universiteit van Dijon; zijn de opgraving, de archeologische vondsten en de bijbehorende documentatie in 2006 eigendom geworden van het departement Côte-d’Or, en heeft het museum in 2004 de titel „Musée de France“ gekregen.
In 2025
wordt het behoud en de presentatie van de archeologische voorwerpen, de documentatie en de collecties door het departement Côte-d’Or toevertrouwd aan de S.P.L. MuséoParc Alésia, die een team samenstelt voor haar nieuwe afdeling Wetenschap en Collecties. Het verhaal gaat verder…
Een selectie uit de museumcollecties wordt getoond in de permanente tentoonstelling van het museum en tijdens tijdelijke tentoonstellingen.
Alésia, bekend om de veldslag van 52 v.Chr., is tevens de hoofdstad van een weinig bekend Gallisch volk: de Mandubien.
De opgravingen die tussen 1992 en 1997 zijn uitgevoerd op de locatie En Curiot hebben de aanwezigheid aan het licht gebracht van een versterkte nederzetting op een heuvel (oppidum), gekenmerkt door de overblijfselen van een Gallische vestingwal, bestaande uit een constructie van stenen blokken en kruislings geplaatste balken die met ijzeren pennen waren vastgezet, naar het type ‘murus gallicus’. De identiteit van de Mandubiens komt tot uiting in beschilderd aardewerk, versierd met rastermotieven of, in zeldzame gevallen, plantenmotieven, en in de uitgifte van een bijzondere munt: de potins „met Indiaanse kop“, die lange tijd aan de Senonen werden toegeschreven.
De vondst van een onvoltooide fibula wijst op de aanwezigheid van een lokale werkplaats. Aan de oostelijke rand van het oppidum hebben verkenningsonderzoeken en opgravingen in de plaats La Croix-Saint-Charles tussen 2008 en 2018 een Gallische rituele verzamelplaats aan het licht gebracht, een „banketplaats“ waarboven in de keizertijd het heiligdom stond dat gewijd was aan de god Apollon Moritasgus.
Het grootste deel van de mobiele vondsten die betrekking hebben op de belegering van 52 v.Chr. is verzameld tijdens de opgravingen in opdracht van Napoleon III; deze collectie wordt tegenwoordig bewaard in het Nationaal Archeologisch Museum. Er wordt echter ook een zeer representatieve collectie ter plaatse bewaard. Deze bestaat uit wapens afkomstig van de keizerlijke opgravingen, afkomstig uit het voormalige Stedelijk Museum van Alise-Sainte-Reine, uit voorwerpen die zijn verzameld tijdens de Frans-Duitse opgravingen (door Michel Reddé en Siegmar von Schnurbein) in de jaren 1990 en uit een depot van het Nationaal Archeologisch Museum.
Onder invloed van de handel en vooral na de verovering door Julius Caesar raakte Alésia geromaniseerd.
Uitzonderlijke beeldhouwwerken, omvangrijke collecties serviesgoed van sigillata en metaalglanzend aardewerk, luxegoederen (voorwerpen van ivoor, spiegels, portretten „à la romaine“), en voorwerpen die verband houden met de bronsbewerking en de vervaardiging van versieringen voor voertuigen getuigen van de welvaart van de stad in de 1e, 2e en 3e eeuw na Christus.
De huiselijke religie (kleine beeldjes van steen en brons, tafels op één poot) en de ex-voto’s die op de locatie van het heiligdom van Apollo Moritasgus zijn verzameld, vormen de hoogtepunten van de collectie. Dankzij de aanwezigheid van ondergrondse bronnen en talrijke putten op de locatie zijn houten voorwerpen uitzonderlijk goed bewaard gebleven: leidingen en bassins, een emmer, een panfluit. Het meubilair uit deze periode, dat bijzonder overvloedig en gevarieerd is, vormt het hart van de collectie van het Musée de France.
In de 5e eeuw werd de antieke nederzetting verlaten.
Als laatste mijlpaal in de lange bewoning van het oppidum van Alisium en als bakermat van de verering van de heilige Reine, die zich over heel middeleeuws Europa zou verspreiden, ontstond de basiliek Sainte-Reine uit een bescheiden christelijk gebouw dat bestemd was om de relikwieën van de heilige te huisvesten. Dankzij de opgravingen die tussen 1985 en 1993 werden uitgevoerd, konden de opeenvolgende fasen van de basiliek worden gereconstrueerd en werd een Merovingische necropolis blootgelegd op de plek die bekendstaat als Les Champs de l’Eglise.
Alésia staat vandaag de dag meer dan ooit symbool voor een sterk imago en levendige tradities.
De collectie weerspiegelt deze complexiteit en wordt, naast de archeologie, verrijkt op het gebied van etnologie, oude boeken en beeldende kunst volgens vier aankooplijnen: het beeld van de Galliër en de mythe van de Gallische oorsprong, de mythe van Alesia, oude uitgaven van de Commentaria Gallica en de lokale verering van de heilige Reine, wier mysterie elk jaar wordt gevierd.
Alésiathèque, Documentatiecentrum en Mediatheek.
Ontdek in een gastvrije en gezellige omgeving een gevarieerde collectie bronnen over de geschiedenis van Alésia, de oudheid, archeologie, de oorsprongsmythe… Op afspraak krijgt u toegang tot de archieven van de site en de archeologische opgravingen, die een belangrijke bron vormen voor iedereen die onderzoek verricht.
